سیدشکرالله زندوی گفته:با گذشت 30سال از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی هنوز کشوربه لحاظ دینی درسطح پایینی قراردارد .به گزارش فارس وی بابیان اینکه مرزهای اعتقادی ومذهبی شکسته شده است گفته :متاسفانه درجامعه امروزی مردم ازاحکام دینی هیچگونه اطلاع وآگاهی ندارند.به گفته زندوی باتوسعه علوم ارتباطات ووجود سرگرمی های مختلفی ازقبیل اینترنت وماهواره استقبال جوانان نسبت به مسائل دینی کمترشده است . 

 -------------------------------  

آقای زندوی. دلیل اینکه جوانان ازدین استقبال نمی کنند چیست ؟ 

دلیل اینکه مردم به قول شما ازاحکام دینی اطلاعی ندارند چیست ؟ 

دلیل اینکه کشور به گفته شما از لحاظ دینی درسطح پایینی قراردارد چیست ؟ 

یادتان رفته .ندانسته یا نخواسته اید که به این دلایل هم اشاره ای داشته باشید ! 

 درمصاحبه شما باخبرگزاری فارس اشاره نشده است که کم کاری ویا ندانم کاری چه کسانی باعث این همه مشکلات شده است ؟ کاش ازاین درهم حرف می زدید و به علم مردم اضافه می کردید . 

شما خودتان روحانی هستید واز سال 1375 مسئولیت آموزش احکام را به مردم استان هرمزگان به عهده داشته اید. 

لابد می دانید که یکی ازوظایف شما واداره تحت مدیریتتان آموزش احکام است .اگر نگوییم که مهمترین وظیفه تان همین است . 

 دراین مصاحبه نگفته اید که هرسال چقدربودجه بنام آموزش احکام ازبیت المال گرفته اید .کاش مانند گزارشات همیشگی تان به این نکته هم اشاره می کردید . 

چه کرده اید که اینچنین ناامیدانه به اعتراف تلخ افتاده اید ؟ 

تکلیف هزینه هایی که برای دیندارکردن مردم خرج کرده اید وبه گفته خودتان نتیجه نداده است  چه می شود ؟  

شما ازسال ۱۳۶۹ مسئولیتهای مهمی درتبلیغات دین داشته اید .اینطور که ازمصاحبه شما برمی آید نه تنها مفیدنبوده بلکه اثرمنفی هم داشته است  براستی یعنی زحمات چندین ساله شما جواب منفی داده است ؟ 

من نمی گویم که چیزهای مورد ادعای شما درکشور واستان هرمزگان وجود ندارد اما به نظر شما روی کاربودن افراد کارنابلد یکی ازاین عوامل نمی تواند باشد ؟ اصلا به این موضوع فکرکرده اید؟

تکلیف گزارشهای شما درآغاز وپایان ماههای محرم .صفر و رمضان چه          می شود ؟ 

تکلیف گزارشات شما پس ازپایان کلاسهای اوقات فراغت واعتکاف و... چه     می شود ؟ 

این سئوال پیش می آید که حوزه علمیه ودستگاههای تبلیغات که شما یکی از این دستگاهها را درمدت 10 سال اداره کرده اید دراین مدت چکارمی کردند؟  

-------------------------------------------------- 

البته بعدا موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران اعلام کرد قدرت این زمین لرزه 6 ریشتر بوده ومرکز آن حوالی بندرخمیر . 

اما پیامکی  از سوی شورای اطلاع رسانی به تلفنهای خبرنگاران ارسال شد به این مضمون: 

زلزله ای به قدرت 10/6 ریشتر ضلع غربی قشم رالرزاند. 

ماهم ازتنظیم متن این پیامک لرزیدیم .

واگربه خدا وپیغمبروکتابی که براو نازل شده ایمان آورده بودند البته کافران رادوست خود نمی گرفتند ولی بسیاری از آنها فاسق وبدکردارند (که باکافران دوستی ومساعدت می کنند )

بدون شک دشمن ترین مردم نسبت به مسلمانان یهودومشرکان هستند ... 

آیات 51 .81و 82سوره مائده 

--------------------------------

احتمالا آقای رحیم مشائی معاون رئیس جمهوری این آیات رو دیده واز گندی که چندی پیش زده بود عقب نشینی کرده که میگن جلوی درب سازمان میراث فرهنگی این پلاکاردها رو نصب کردن . 

اینم  رتیل خواری یک کامبوجی 

وملخ مکزیکی 

حشره استینک اندونزی 

این هم آخریش 

اینم تعجب یکی از بینندگان!  

عارفه . دخترم جانماز بابایی کجاست برو بیارش عزیزم ...

پورمحمدی اضافه کرد:البته باید مرزانتقاد مشخص شود تا به محدوده تخریب که خیانت به کشور است ،کشیده نشود .

وی این حرفها را عصردیروزدر مراسم ششمین سالگرد درگذشت حجت الاسلام عباسی در مسجد امام میناب زد .

پورمحمدی ظهردیروز هم در یادواره شهید رجایی دربندرعباس به طرزماهرانه ای ازدولت نهم انتقاد کرد .

وی که بادستور شفاهی احمدی نژاد از سمت وزیری خود (وزیر کشور)برکنارشده گفت:کارهای زیادی درکشور توسط دولتمردان انجام می گیرد اما کاستی هایی هم وجود دارد که باید بانخ تسبیح بهم ارتباط پیدا کند .

انشائ الله که هیچ نخ تسبیحی پاره نشود.

رئیس سازمان بازرسی کل کشور افزود:سند چشم انداز،سیاستهای کلی نظام ،برنامه 5ساله وسیاستهای عمومی کشور مانند اصل 44 نخ تسبیحی است که باید فعالیتهای دولت به آن کشیده شود .

وی به مدیران دستگاههای اجرایی هم هشداردادکه سازمانش طرح اجرای دولت الکترونیک را به عنوان یکی از مطالبات اصلی خود به جد پیگیری خواهد کرد.

 پورمحمدی اجرای این طرح را کمک به بالا بردن سطح مدیریت درکشور وموفقیت بیشتر ارگانهای نظارتی عنوان کرد . 

عباسی در یازدهم شهریور1381پس از خواندن نماز شب به سجده رفت اما دیگر دلش نیامد سراز سجده بردارد .

حجت الاسلام عباسی در

سال 1320 در روستای نخل ابراهیمی میناب در خانواده ای مذهبی متولد شد.هم پدرش باسواد بود وملا وهم مادرش .قرآن را نزد آنان یاد گرفت .در سال 1340 برای تحصیل علوم دینی به یزد رفت و10 سال از محضر علمایی چون آیت الله حسن آیت اللهی بهره برد.پس از یکسال تحصیل در شهرری به قم رفت ودرمقابل علمایی مانند دوزدوزانی ،صلواتی ،ستوده واعتمادی زانوزد .

وی از همان اوایل طلبگی روحیه مبارزه باظلم داشت لذا از سال 1342 بادستگیری امام خمینی ازسوی ساواک فعالیتهای سیاسی ومبارزاتی را آغاز نمود .در سال 46 در شیراز دستگیر شد .بعد هم به جرم اعتراض به شرکت شاه در کنفرانس مراکش تحت تعقیب قرار گرفت .در سال 52 بازدستگیر وبه 13 ماه زندان محکوم شد .

بلافاصله پس از آزادی وسخنرانی در شهرستان میناب مورد تعقیب قرارگرفت.در این مدت در میناب ،بندرعباس ،واطراف کرمان به تبلیغ برعلیه شاه پرداخت تا اینکه باز در قم دستگیر شد .

وی در سال 56 در مسجد کوفه بندرعباس به رغم وجود نیروهای ساواک در اطراف مسجد سخنرانی خود را باجمله اعوذ بالله من شر شاه آغاز کرد والبته با کمک دوستانش از دست ساواک گریخت .

در سال 57 در شکل دادن مبارزات در استان نقش موثر ایفا کرد ودر نهایت دستگیر شد وتا فرار شاه در زندان بود .

پس از پیروزی انقلاب اسلامی سمتهای مختلفی داشت که برخی از آنها عبارتند از :1- نماینده 4 دوره مجلس شورای اسلامی .اولین دوره نماینده مردم میناب –رودان وجاسک /ودوره های سوم .چهارم وپنجم نماینده مردم بندرعباس .ابوموسی .قشم وحاجی آباد

2-عضوکمیسیون سازمانهای وابسته به نخست وزیری در مجلس شورای اسلامی

3-امام جمعه موقت میناب  4-نماینده جامعه روحانیت در دادگستری 5-عضوشورای کمیته انقلاب اسلامی میناب 6-دادستان انقلاب اسلامی استان هرمزگان 7-نماینده روحانیت در اوقاف 8-عضو کمیسیون اصل نود وهشتاد وهشت وکمیسیون بازرگانی مجلس 9-دبیر جامعه روحانیت مبارز هرمزگان 10- نماینده ارشد ولی فقیه در سپاه منطقه هرمزگان

عباسی در یازدهم شهریور1381پس از خواندن نماز شب به سجده رفت اما دیگر دلش نیامد سراز سجده بردارد .

بدن وی همان روز در بندرعباس تشییع شد وپس از طواف در حرم امام زاده سید مظفر (ع)به میناب منتقل ودر مسجد امام این شهر دفن شد .

مرحوم عباسی  4 فرزند دارد بنامهای :

علیرضا پسربزرگ وی که هم اکنون درحوزه علمیه قم درس طلبگی می خواند .

ومحمد رضا /حمید رضا /مطهره

 عکسهاشون رو اینجا آوردم تا اونایی که حتی بعد از فوت مرحوم عباسی      می گفتند:بچه های عباسی تو بندرعباس کاخ درست کردند بلکه کمی

شرمنده شوند .البته اگه بویی از انصاف برده باشند .

                       چند تا عکس هم از خود مرحوم عباسی

ای کبوتر رفتی وما چون اسیران مانده ایم

خسته واندوهگین همچون غریبان مانده ایم

مات ومبهوت از وجودت محو درحق گویی ات

درتعجب از غمت سردرگریبان مانده ایم

دل به این خوش کرده بودیم که پدرداریم ما

لیک یک سال است مانند یتیمان مانده ایم

زندگی ساده ات الگوی هرآزاده است

سرفراز ازاین حقیقت ما به دوران مانده ایم

سجده ات طولانی اما عمر تو کوتاه بود

ما ودشمن هردو از مرگ تو حیران مانده ایم

ازلحاظ علم عالم ازلحاظ دل قوی

دل قوی کردی ورفتی ما ضعیفان ماند ایم

حرف حق را گرچه برضد رفیقانت زدی

گرچه رفتی زود لیکن با رفیقان ماند ایم

لحظه دیدارخود با مادر مهدی بگو

جملگی دردوری خورشید پنهان مانده ایم

/////////////////////////////////////////////

دوستان پرسیده اید ازهم که مرگش از چه بود ؟

علت مظلومی آن سروردلکش چه بود ؟

تازیانه های توهین وحقارت نامه ها

دشمنی های رفیقان .هجمه روزنامه ها

ترس تنهایی مولا .شوق دیدار خدا

هم هجوم  جهل یاران هم سکوت لاله ها

زجرهای سخت ساواک .خستگی بندها

درددین وحسرت ازتوهین برآیینه ها

این همه باصد هزاران خرمن ناگفته ها

حمله ودرد والم برقلب او هموار کرد

درمیان سجده روحش با خدا دیدار کرد

//////////////////////////////////////

پشت میناب ورفیقان وعزیزان تو خم

ازعروج روح ربانیت ای نون وقلم

فاش می گویم که سی جزء کلام الله را

حفظ بودی ونفهمیدند یاران تو هم

//////////////////////////////////////

یادمان می آید 

از حقیقت جویی

یادمان می آید

 از صراحت گویی  

درددل چون می کرد

می شنیدی که حقیقت تلخ است

در نگاهش خبر از بیداری

درطریقش محکم

درسکوتش افق دید علی

نه .او ساکت بود ؟

درکلامش خبر از هوشیاری

جملاتش شیرین

جملاتی که دگر کهنه نبود

:داد از ظلم ورهایی از تن

رهبری امت

خطر نفوذهای دشمن

حق مردم به عمل

محو آزادی آمریکایی

حفظ میراٍث بزرگ

حمله وجبهه وجنگ

سخنانش همه  عمر حول یک محور زیبا چرخید :

محورسبزنسیم

محورسفیدی پاکی ها

محورروشنی دین نبی

محورحق علی

محورشهامت وحسن حسن

محورشهادت وخون حسین

محورصحیفه سجادی

محورعلم وعمل

محورصدق وصفا

محورپیروی کاظم غیظ

محوررضای حق

محورجود جواد

محورهدایت دشمن ودوست

محور عسکر دل

محورخوبی وشوق

محورمهدی وعشق

محورولایت زهرائی    

مراسم ششمین سالگرد درگذشت مرحوم عباسی عصردیروز در مسجد امام شهرستان میناب برگزار شد .

حجت الاسلام پورمحمدی رئیس سازمان بازرسی کل کشور در این مراسم با گرامیداشت یاد وخاطره مرحوم عباسی گفت:حجت الاسلام عباسی از نیروهای انقلابی ،توانمند ،سختکوش ومومن به انقلاب اسلامی بود وعمر خویش را وقف خدمت به مردم کرد .

مرحوم عباسی مبارز هرمزگانی دردوران طاغوت بود وپس از پیروزی انقلاب اسلامی درسمتهای مختلفی از جمله 4دوره نمایندگی مردم هرمزگان در مجلس شورای اسلامی ونمایندگی ولی فقیه در سپاه منطقه هرمزگان را عهده دار شد .

تقریبا ۸۰۰کیلومتر راه رفتیم .ترکش کمبود بنزین در روستاهای جاسک به خودروی ما هم اصابت کرد .تلاش مسئولان برای از بین بردن فقر هویدا بود .تو راه دیدم یه چوپون با تلفن همراهش پیامک می فرسته.به کی ؟نمی دونم اما متوجه گوسفنداش نبود که نزدیک بود برند زیر ماشین .کلنگ انتقال آب آشامیدنی از سد جگین به شهر و۱۴۲روستای جاسک هم به زمین زده شد .این طرفتر بین میناب وبندرعباس پیرزن هایی دیدم که حسابی علف جمع کرده بودن برا دامهاشون اما هرخودروی می اومد .کمی می ایستاد و می رفت .گویا کرایه بالا می خواست وزنها هم نداشتن .پیرزنی که از همه خسته تربود واحتمالا پیرمردی هم منتظرش در خونه کمی اون طرفترازعلفها روی زمین داغ به انتظار نشسته بود .انتظار اومدن یه  وانت برای اونا از اعلام نتیجه سهام عدالت هم مهمتر بود .

راستی یادم رفت بگم که:

 معاون سیاسی استاندار می گفت : ۵۰ طرح با ۳۶۰ میلیارد ریال در بخشهای مختلف در هفته دولت درشهرستان  جاسک به بهره برداری می رسه .

نخستین مورد ابتلا به بیماری وبای کشور در شهرستان رودان بود.

کامران باقری لنکرانی امروز در مصاحبه با واحد مرکزی خبر در بندرعباس با اعلام این مطلب گفت:این فرد تبعه کشورافغانستان بود که غیر قانونی وارد رودان  شده بود .

وی گفت تا کنون ۹۴نفر در کشور به وبا مبتلا شده اند .به گفته لنکرانی همسایگی با افغانستان وپاکستان که نتوانسته اند از پیشرفت بیماری جلو گیری کنند وخشکسالی مهمترین عوامل وبای امسال است .

توجه به نکات بهداشتی همچنان تنها راه مبارزه با وبا .

//

برخورد با قاچاقچیان انسان وجلوگیری از ورود اتباع این دو کشور تا اطلاع ثانوی شاید خوب باشد .شاید //

لنکرانی امروز ۶۴طرح در حوزه خودشو در هرمزگان افتتاح کرد .

اینطوری که استاندار می گفت 45طرح عمرانی با اعتبار230میلیارد ریال امروز در شهرستان حاجی آباد به بهره برداری رسیده اما ما چند طرح بیشتر ندیدیم .طرحهای مهم را می گویم .بقیه طرحها گویا بدست مسئولان محلی افتتاح شده یا در روزهای آینده می شود .این طرحها برق رسانی .تسطیح وقطعه بندی زمینهای کشاورزی .سدسازی .سالن ورزشی .راه روستایی و...بود که تا عصربه بهره برداری رسید .

هنگام برگشت از حاجی آباد تقریبا 50 کیلومتری بندرعباس یک تریلی مخصوص نگهداری مواد خوراکی لبنی و...واژگون شده بود .این خودرو سنگین از تهران به بندرعباس می  آمد . به ارزش سی میلیون تومان بستنی حمل می کرد .شما فکرکنید با واژگون شدن آن چقدر انواع بستنی در جاده بندرعباس سیرجان پخش شده بود .!

البته ما پیاده هم شدیم واز حال سرنشینان پرسیدیم که گفتند :الحمد لله مشکل خاصی نبوده وبارهم بیمه نامه داشته .

نه بابا ما بستنی نخوردیم اما سفرمان طعم بستنی گرفت .

فرمودی که درهمه حال از احوال شیعیانت باخبری .

کاش ما هم از شیعیان شما بودیم آقا

سلام علی آل یاسین

دشمنان سربلندی ایران مات ومبهوت وغضبناک از این دستاورد

قل موتو بغیظکم

ای پیامبر به آنها بگو از خشم بمیرید

اماکسانی  داخل کشورند واین حقیقتها رانمی بینند .

مانند مشایی که باجملات احمقانه اش  دل مسلمانان را به درد آورد .اوباید دست از این نفهمی ها بردارد واز ملتهای آزاده

معذرت خواهی کند .

عید میلاد برهمه کسانی که آرزو دارند یک روزی منجی بیایید مبارک.

در این میان تنها مسئولی که من در این سالها دیدم که از این قاعده ! در هرمزگان تبعیت نمی کند ودر جلسات با خبرنگاران درخواست دارد که عملکرد حوزه مدیریت وی را نقد کنند شهردار بندرعباس است .

 آرامی به این نتیجه رسیده است که همه مدیران دستگاههای اجرایی باید دست کمک بسوی خبرنگاران دراز کنند .واین نتیجه خوبی است که وی بدان دست یافته است .حقیقت هم همین است .

امیدوارم مدیران دیگه هم از شهرداربندرعباس یادبگیرند .

دنیاى امروز پیچیده‏تر و بشر امروز کنجکاوتر از آن است که صِرف پرداختن به رویدادها و انعکاس عینى واقعیتها بدون بررسى و شکافتن علل و عوامل و جزئیات آنها بتواند نیاز اطلاعاتى او را تأمین کند، آگاهیهاى او را از جهان پیرامون، شکل دهد و دیدگاهها و نقطه‏نظرات گوناگون را برایش بشکافد. این واقعیت، البته هیچگاه از ارزش، اهمیت و جایگاه اعلام و ارائه اخبار محض نمى‏کاهد و وظیفه و مسؤولیت رسانه‏هاى جمعى از جمله مطبوعات را در این

زمینه کم‏رنگ نمى‏سازد، امّا در عین‏حال بیانگر آن است که روزنامه و روزنامه‏نگار، در این عصر به‏عنوان نماینده، زبان گویا، چشم بینا و گوش شنواى جامعه، رسالت و تعهدى سنگین‏تر از همیشه بر دوش دارد. امروز دیگر تنها «روزنامه‏نگارى عینى» پاسخگوى همه نیازهاى اطلاعاتى و ارتباطى مخاطبان نیست. بلکه به‏ویژه در جهان سوّم که مورد تهاجم امواج پرقدرت خبرى و اطلاعاتى غرب است، باید روزنامه‏نگارى «تحقیقى، تشریحى و انتقادى» درهم آمیزد و سبکى تازه و مؤثر را به‏وجود آورد تا هم بتواند عطش اطلاعاتى داخلى را فرونشاند و هم هزار توى تزویر و تحریف خبرى غرب را به مخاطبان خود بشناساند و در نتیجه آنان را نسبت به واقعیتهاى زندگى اجتماعى هوشیار و آگاه سازد و امکان مشارکت فعال و آگاهانه مردم را در تعیین سرنوشت خویش فراهم آورد. چنین است که به عرصه مهم، حساس و نسبتاً دشوارى از کار روزنامه‏نگارى یعنى «گزارش‏نویسى» وارد مى‏شویم. عرصه‏اى که ورود به آن تواناییها، ویژگیها و صلاحیت‏هاى وسیعى را مى‏طلبد که برخى از آنها باید در طبیعت فرد وجود داشته باشند و پاره‏اى نیز در جریان آموزش و تجربه قابل اکتسابند. در یک جمله: براى دست زدن به گزارش‏نویسى در مطبوعات باید به درجه‏اى ممتاز از قابلیتهاى کار مطبوعاتى رسید تا بتوان از پس این کار سنگین و پرمسؤولیت برآمد. در این مبحث مى‏کوشیم تا حد امکان، اصول، روشها و مشخصه‏هاى گزارش‏نویسى براى مطبوعات را مورد بررسى و کنکاش قرار دهیم. گرچه دامنه این بحث آن‏چنان گسترده و متنوع است که نمى‏توان در قالب یک مقاله، به همه ابعاد و زاویه‏هاى آن پرداخت. گزارش‏نویسى به‏طور کلى یکى از دشوارترین، مهمترین، حساس‏ترین و در عین‏حال شیرین‏ترین زمینه‏هاى کار مطبوعاتى است و به همین دلیل، فراخناى گسترده و بى‏انتهایى را پیش‏روى مى‏گشاید که دستیابى به کرانه آن بسیار دشوار و شاید ناممکن است. در این گستره پرتنوع، مجموعه‏اى از مهارتها و صلاحیتها چه از جنبه علمى، تکنیکى و اطلاعاتى، چه از نظر هنرى و چه به لحاظ اخلاقى و شخصیتى کاربرد مى‏یابد. یک گزارشگر یعنى یک انسان کامل و یک روزنامه‏نگار تمام عیار، که هم نویسنده است و ارتباطگر، هم هنرمند، هم مطلع و آگاه و تحلیلگر، هم زیرک و هوشیار، هم باشخصیت، متین، موقر و داراى احساس مسؤولیت و تعهد عمیق در قبال جامعه خویش و مسائل آن، حساس و تیزبین، لطیف و بااحساس و در عین‏حال نفوذناپذیر، با ذهنى تصویرگر، داراى قدرت تشریح و تجسّم، که هم خوب مى‏فهمد و هم خوب مى‏فهماند و به هنرمندانه‏ترین شکل ممکن، با مخاطب حرف مى‏زند و به او اطلاع و آگاهى مى‏دهد، واقع‏بینى و درک و فهم او را تقویت مى‏کند و ابزار شناخت، تصمیم‏گیرى، قضاوت منطقى و اراده و عمل اجتماعى را همراه با روشن‏بینى و درایت در اختیار او مى‏گذارد. نقش گزارش در مطبوعات در عصرى که رسانه‏هاى الکترونیکى (رادیو، تلویزیون، ماهواره و...) به سرعت برق و باد به اخبار و رویدادهاى روز دسترسى دارند و آنها را در سریعترین زمان ممکن در اختیار مخاطبان خود مى‏گذارند نمى‏توان براى مطبوعات، نقش خبررسانى به مفهومى که تا چند دهه پیش رایج بود، قائل شد. اگر مطبوعات در عصر سلطه رسانه‏هاى الکترونیک نه‏تنها ماندگار که حتى تقویت شده‏اند و گسترش یافته‏اند، نه به دلیل توانایى در خبررسانى (خبر محض) است بلکه به‏خاطر نقش آنها در تحلیل، تشریح و تفسیر رویدادها و اخبار و ارضاى حس کنجکاوى خوانندگان و یافتن پاسخ پرسشهایى است که براى مخاطب رسانه‏هاى الکترونیکى پس از دریافت خبر از آنها، مطرح مى‏شود. زیرا که پخش اخبار از رسانه‏هاى الکترونیکى که معمولاً موجز، ناکافى و فاقد جزئیات و تشریح و تحلیل است، ولع مخاطبان را به یافتن اطلاعات بیشتر، جامع‏تر و دقیق‏تر در مورد آن موضوع و رویداد فزونى مى‏بخشد و در جست‏وجوى اطلاعات افزون‏تر رویکرد عمومى به مطبوعات سیر صعودى مى‏یابد، بنابراین آیا ارائه جزئیات و تشریح و تحلیل یک رویداد یا موضوع، جز در قالب «گزارش» مى‏تواند صورت گیرد؟ در واقع مى‏توان گفت که براى مردم، این مهم است که یک رویداد «چرا و چگونه» به وقوع پیوسته است، واقعیتهاى نهفته در لایه‏هاى زیرین موضوع چیست، دیگران در مورد آن چه نظرى دارند و... به بیان دیگر، این براى مخاطب مهم است که امکان یابد یک موضوع اجتماعى یا رویداد خاص را از ابعاد و زوایاى مختلف ببیند و آن را بازکاوى کند، چیزى که در اخبار رادیو و تلویزیون معمولاً ناگفته و مکتوم مى‏ماند و این رسانه‏ها به دلیل ماهیت و ویژگیهایشان قادر به پرداختن به این‏گونه موارد نیستند. نقش گزارش در ارائه و پردازش اخبار توسعه کاربرد دیگر گزارش را به ویژه در مطبوعات جهان سوّم مى‏توان در عرصه پردازش و ارائه اخبار و رویدادهاى مربوط به امور توسعه، عمران و آبادانى، اختراعات و ابتکارات، خلاقیتها و نوآوریها و تلاشهاى موفق افراد، سازمانها و بخشهاى مختلف اجتماعى دانست. مى‏دانیم که ارائه «خبر صِرف» درباره اقدامات و فعالیتهاى عمرانى که عمده‏ترین زمینه‏هاى برنامه‏ریزیها و عملکردهاى اجتماعى را تشکیل مى‏دهند، هم کم‏جاذبه است و هم فاقد روح و محتواى لازم و در عین‏حال این‏گونه خبرها به دلیل وابستگیشان به ساختار قدرت در جامعه و نقش تبلیغاتى و جنجال برانگیز و نیز به‏خاطر وجود امکان سوءاستفاده از آنها به‏منظور تثبیت موقعیت و مقام افراد و دست‏اندرکاران مختلف، بزرگ‏نماییهاى بى‏دلیل و سرپوش گذاشتن بر ضعفها و نارسایى همراه با دادن وعده‏هاى دور و دراز و بلندپروازانه امّا غالباً غیرعملى (به هر دلیل)، معمولاً مورد بى‏اعتمادى، ناباورى و عدم پذیرش مخاطبان وسایل ارتباط جمعى قرار مى‏گیرند. پرونده‏هاى آرشیو مطبوعات معمولاً پر است از وعده‏هاى تحقق‏نیافته، اعلام برنامه‏هاى پردبدبه امّا کم‏محتوا، اغراقها و تکرار مکرر کارهاى کوچکى که انجام شده‏اند، و به همین دلیل مردم اغلب به این نوع خبرها با بى‏اعتنایى و کم‏توجهى و به چشم ابزارى براى حفظ موقعیت مسؤولان مى‏نگرند. این امر تا بدانجا پیش رفته است که حتى اقدامات انجام‏شده واقعى و وعده‏ها و برنامه‏هاى واقع‏بینانه هم تحت تأثیر این رفتار نادرست تبلیغاتى، رنگ مى‏بازند و در باور مخاطب نمى‏نشینند. این امر هم مردم را نسبت به کارگزاران بى‏اعتماد و بدبین مى‏سازد، هم زمینه‏هاى مشارکت و پشتیبانى آنان را از برنامه‏هاى توسعه محدود مى‏کند و هم پشتوانه افکار عمومى را از سیاستها و تصمیمهاى اتخاذشده مى‏گیرد و در نتیجه بخت موفقیت آنها را به حداقل مى‏رساند. در عین‏حال امکان پنهان شدن برخى از کارگزاران ضعیف و ناتوان را در پشت سپر تبلیغاتى اخبار توسعه فراهم مى‏سازد. با این همه، مطبوعات جهان سوّم با درنظر گرفتن بى‏توجهى رسانه‏هاى بین‏المللى نسبت به انعکاس اخبار توسعه این کشورها و نیاز مبرمى که به ترسیم چشم‏انداز روشنى از اقدامات مثبت و سازنده در کشور خود دارند به‏منظور آگاه‏سازى افکار عمومى، دلگرم ساختن مردم و ایجاد امید و تحرک اجتماعى باید جایگاه ویژه‏اى براى انعکاس این‏گونه رویدادها قائل شوند. بهترین راه حل این است که اخبار توسعه در وسایل ارتباط جمعى در قالب گزارشهاى خبرى کوتاه با ذکر اطلاعات و جزئیات لازم تهیه و تنظیم شود تا هم جاذبه آنها افزایش یابد، و هم واقع‏بینانه‏تر به‏نظر برسند و امکان سوءاستفاده از آنها به حداقل کاهش یابد و هم در گزارشها و مصاحبه‏هاى بعدى قابل پیگیرى و ارزیابى باشند. احداث سد، پل، نیروگاه، جاده، بیمارستان، مدرسه، تأسیسات آب و برق، بهداشت و درمان، ابداعات و اختراعات، موفقیتهاى اقتصادى، تواناییها و استعدادهاى داخلى و کمک به شکوفایى و بارورى آنها از جمله مواردى هستند که در این قالب قابل طرح و ارائه‏اند. گزارش و طرح نیازهاى اجتماعى علاوه‏بر مطالب گذشته که عمدتاً در قالب گزارشهاى خبرى قابل اعمال هستند تهیه گزارشهاى متنوع در مورد نیازهاى اساسى مردم در زمینه‏هاى مختلف مى‏تواند از پرجاذبه‏ترین بخشهاى هر نشریه باشد. چه، از یک طرف مردم حضور خود و تجلى دیدگاهها، مسائل و خواستهاى خود را از طریق گزارش در مطبوعات مى‏بینند و از جانب دیگر نسبت به درستى یا نادرستى آنها از طریق نظرات گوناگونى که از سوى کارشناسان، مسؤولان و... ارائه مى‏شوند پى مى‏برند و بدین‏ترتیب امکان رشد اجتماعى بیشتر آنان فراهم مى‏گردد. از سوى دیگر فرآیند هوشیارسازى و بسیج اجتماعى در جامعه شکل مى‏گیرد که هم مسؤولان و دست‏اندرکاران را متوجه واقعیتها و نیازهاى اساسى مردم و راههاى مقابله با آن مى‏کند و در نتیجه بستر مناسبى براى شناخت مشکلات، حل آنها و بالمآل ایجاد جوّ تفاهم و همدلى فراهم مى‏سازد و هم پل ارتباطى بین مردم و مسؤولان را باز و فعال نگه‏مى‏دارد. به عبارت دیگر گزارش یکى از عمده‏ترین مجراهاى ارتباط مطبوعات با مردم و بالعکس است، و البته قصورها، اهمالها، ضعفها و ندانم‏کاریها را هم برملاء مى‏سازد و امکان دور ماندن آنها را از انظار عمومى مى‏گیرد و اجازه نمى‏دهد که واقعیت- هرچه هست- پشت پرده بماند. حال که با کارکرد و اهمیت «گزارش» مطبوعاتى در جهت طرح و حل مسائل اجتماعى و تحقق بخشیدن به جریان انتقال داده‏ها، اطلاعات، و آگاهیهاى مختلف آشنا شدیم بد نیست که اشاره‏اى کوتاه و گذرا به انواع گزارش کنیم و از این میان روى بعضى از آنها که اهمیت و کاربرد بیشترى در مطبوعات دارند تعمق و تأمل بیشترى به خرج دهیم. زیرا پرداختن به همه انواع گزارش و ذکر جزئیات و ریزه‏کاریهاى مربوط به هرکدام، مجال و مکان بیشترى مى‏طلبد که از گنجایش این مقاله خارج است. انواع گزارش گزارش را مى‏توان به انواع مختلفى تقسیم کرد. برخى از آنها براى نشریه‏هاى ادوارى مناسبترند و پاره‏اى نیز در مطبوعات روزانه بیشتر کاربرد دارند امّا در عین‏حال هیچ محدودیتى براى استفاده از انواع گزارش در نشریه‏هاى مختلف وجود ندارد و هر نشریه مى‏تواند به فراخور وضعیت، جایگاه و اهداف اجتماعى خود، اقدام به تهیه گزارش در زمینه‏هاى مختلف بنماید. در ذیل به ذکر انواع گزارش مى‏پردازیم و با توضیح کوتاهى درباره هریک از ویژگیهاى آنها مسأله را روشنتر مى‏کنیم. الف. گزارش خبرى. گزارش از رویداد و حادثه، سخنرانیها، کنفرانسها، مجامع و مراسم مختلف، گزارش درباره خبرى که اتفاق افتاده یا در شرف وقوع است یا در آینده اتفاق خواهد افتاد و... ب. گزارش تحقیقى یا اجتماعى. این نوع گزارش در مورد مسائل، مشکلات و واقعیتهاى مختلف اجتماعى با انتخاب موضوعات مناسب با شرایط خاص زمان و مکان و نیازهاى عمومى تهیه مى‏شود و از مؤثرترین و کارآمدترین انواع گزارش است. ج. گزارش از محل. این نوع گزارش به مناسبت بازدید از یک محل خاص که مى‏تواند براى بخشى از مخاطبان جاذبه داشته باشد، مثل دیدار از یک شهر، منطقه، یا بازدید از موزه‏ها، آثار باستانى، میراث فرهنگى و... تهیه مى‏شود و در جاى خود از اهمیت ویژه‏اى برخوردار است. د. گزارش از شخص. این قبیل گزارشها مى‏تواند درباره اشخاص معروف و سرشناس، افراد مورد توجه عموم و کسانى که مردم نیاز به شناخت و آشنایى بیشتر با آنان دارند، و حتى افراد گمنام و غیرمشهور که شخصیت، زندگى، کار یا خصوصیات آنان براى مخاطبان هم جاذبه دارد و هم بر اطلاعات و آگاهیشان مى‏افزاید، تهیه شود. تهیه گزارش درباره برخى از شاعران، نویسندگان، شخصیتهاى علمى، سیاسى و تاریخى، صاحبان برخى از حرفه‏ها و مشاغل، مخترعان، محققان و... از نمونه‏هاى قابل ذکر هستند. ه . گزارش سفر. این نوع گزارشها همین امروز هم در مطبوعات ما جاى ویژه خود را دارند. بسیارى از خبرنگاران و گزارشگران در جریان سفرهاى حرفه‏اى یا غیرحرفه‏اى خود به یافته‏ها و دست‏آوردها و نکات قابل ذکرى دست مى‏یابند که بیان هنرمندانه و عالمانه آنها مى‏تواند براى مخاطبان جالب و خواندنى باشد. البته تهیه گزارش سفر با سفرنامه‏نویسى تفاوتهایى هر چند جزیى دارد که در جاى خود توضیح داده خواهد شد. و. خاطره‏نویسى. خاطره‏نویسى در واقع نوشتن گزارش مشاهدات و تجربیات روزمره نویسنده است که به‏ویژه به‏وسیله شخصیتها و افراد ذى‏نفوذ و مؤثر و کسانى که در برهه‏اى از تاریخ مصدر مشاغل حساس بوده‏اند یا در بطن رویدادها، تحولات و جریانهاى مهم و سرنوشت‏ساز قرار داشته‏اند، صورت مى‏گیرد و همیشه، جاذبه‏هاى خاص خود را دارد. زیرا بسیارى از واقعیات تاریخى، سیاسى، اجتماعى و فرهنگى فقط و فقط از این طریق قابل انتشار و در نتیجه قابل دسترسى براى عموم مردم است. ز. گزارش علمى- تخصصى. گزارشى است که براى تشریح یک رویداد یا موضوع علمى در یک زمینه تخصصى خاص، یا براى انعکاس عملکردها، فعالیتها، موفقیتها یا شکستهاى یک مرکز یا مؤسسه علمى- تحقیقاتى تهیه مى‏شود. تهیه گزارش درباره انجام یک عمل جراحى بى‏سابقه، کشف علمى، طراحى و تولید ماشین‏آلات تازه، ارائه تئوریهاى جدید در زمینه‏هاى مختلف علمى، و... از جمله موارد قابل ذکر است. ح. گزارش مصور. گزارشى است که در آن ارائه اطلاعات و واقعیتها از طریق تصویر (عکس) صورت مى‏گیرد و به‏ویژه در مورد حوادثى از قبیل: صحنه‏هاى مختلف جنگها و درگیریها، کمک‏رسانى‏ها، زلزله، مراسم اهداى جوایز و موارد دیگرى که جنبه تصویرى موضوع قوى و برجسته است کاربرد دارد. حال به‏طور اجمال به توصیف بیشتر هریک از آنها مى‏پردازیم. ویژگیهاى گزارش خبرى گزارش خبرى در واقع شکل گسترش‏یافته خبر محض است که در خلال آن، مخاطب با جزئیات بیشتر در مورد کم‏وکیف یک رویداد یا موضوع آشنا مى‏شود، علت و چگونگى آن را درمى‏یابد و از طریق آن حس کنجکاوى و شوق دانستن را در خود، ارضاء مى‏کند، خلاءهاى اطلاعاتى خود را درباره یک رویداد یا حادثه یا موضوع، پر مى‏کند و به این وسیله آگاهیهاى لازم را به‏دست مى‏آورد. این نوع گزارش معمولاً زمانى تهیه مى‏شود که خبر اوّلیه در مورد یک موضوع یا رویداد و حادثه اعلام شده امّا قادر نیست نیاز اطلاعاتى مخاطب را برطرف کند. اعلام خبر وقوع یک زلزله شدید، درگیرى و زدوخورد، جریان ترور یک شخصیت، قتل، خودکشى، تصمیم تازه‏اى در مورد ارز یا مسائل پولى و مالى، سیاستهاى تازه در مورد پذیرش دانشجو، دستگیرى عده‏اى کلاهبردار و قاچاقچى، کنترل قیمتها، علل کمبود دارو یا سیاستهاى مربوط به تأمین آن، حرکت زمین در یک منطقه، طغیان رودخانه و جارى شدن سیل، برخورد دو هواپیما در آسمان و کشته شدن دهها نفر و صدها موضوع دیگر مى‏تواند زمینه‏هاى مناسبى براى تهیه گزارشهاى خبرى باشد. این امر تا آنجا نیاز به پیگیرى دارد که روزنامه‏نگار حس کند اذهان نگران، مشتاق و کنجکاو را قانع ساخته و آن موضوع از مرکز ثقل توجه عمومى خارج شده است. بنابراین گزارش خبرى ضمن آنکه از نظر نثر و شیوه نگارش تفاوتهایى قابل توجه با خبر دارد امّا درونمایه اصلى آن را، عناصر و ارزشهاى خبرى تشکیل مى‏دهند که به‏صورت جامع و با تشریح و تحلیل آنها به‏ویژه با پرداختن بیشتر به دو عنصر «چرا» و «چگونه»، تهیه شده است. نثر در این قبیل گزارش، تا جایى که لازم است از توصیف و تصویرپردازى بهره مى‏برد و طبعاً در نگارش آن، قالبهاى خشک خبر شکسته مى‏شود و گزارش چیزى بیش از پرداختن صِرف به عناصر خبرى به‏صورت محدود و غیرتشریحى و موجز است. لید در این قبیل گزارشها از توضیح صرف و خشک عناصر خبر تبعیت نمى‏کند، نثر توصیفى و منعطفى دارد و کشش و جاذبه لازم را در بطن خود داراست. در عین‏حال گفتنى است که گزارش خبرى همیشه پس از اعلام یک خبر کوتاه و ایجاد نیاز و شوق عمومى به دانستن اطلاعات بیشتر، تهیه نمى‏شود. بسیارى اوقات ممکن است ذکر یک خبر از ابتدا در قالب گزارش خبرى صورت گیرد و اساساً توصیه مى‏شود که گزارشگران و خبرنگاران تا آنجا که امکان دارد خبرهاى خود را به‏صورت گزارشهاى خبرى کوتاه که هیچگاه لازم نیست حجم زیادى را به خود اختصاص دهند، تهیه کنند. البته این کار زمانى میسر است که خبرنگار امکان دستیابى به اطلاعات کافى، جزئیات یک واقعه یا موضوع و استفاده از مشاهدات و تجربیات و گفت‏وگوهاى لازم براى کسب خبر را داشته باشد. بنابراین تهیه گزارش خبرى به تلاش و جست‏وجوى بیشتر، تحقیق و تیزبینى افزونتر و احساس مسؤولیت زیادتر نیاز دارد. امّا امروز کمتر خواننده‏اى را مى‏توان سراغ گرفت که با خواندن یک خبر کوتاه- اگرچه عینى- قانع شود و خود را شدیداً نیازمند اطلاعات بیشتر نبیند. یکى از راههاى موفقیت در تهیه گزارشهاى خبرى مراجعه و حضور گزارشگر در صحنه، تماس و ارتباط با همه منابع ذیربط و کسب اطلاعات دقیق واقعى همراه با استفاده از نقل‏قولها، مصاحبه‏ها، آمار و ارقام، توصیف و تشریح در حد اقتضاى موضوع است. خبرى را که در ادامه مى‏آید بخوانید و ببیند که تا چه حد شما را قانع مى‏کند. خود را جاى یک خواننده عادى بگذارید و ببینید که پس از خواندن آن، چه احساسى دارید. آیا دلتان نمى‏خواهد که بدانید جزئیات مربوط به علت و چگونگى غرق کشتى چه بوده است. این خبر نه‏تنها کنجکاوى خواننده را ارضاء نمى‏کند بلکه او را تشنه‏تر و مشتاق‏تر مى‏سازد. حال فکر کنید چه عناصر و اطلاعاتى باید به این خبر اضافه شود تا تبدیل به یک گزارش شود. این خبر، به‏ویژه با توجه به خالى‏الذهن بودن خواننده حتماً باید به‏صورت گزارش تهیه مى‏شد. سرویس شهرستانها: کشتى غول‏پیکر سنندج متعلق به شرکت ملّى نفتکش ایران که در جریان جنگ تحمیلى در حوالى خارک هدف هواپیماهاى عراقى قرار گرفته و غرق شده بود، اخیراً با ابتکار یک گروه متخصص داخلى از گل‏ولاى دریا بیرون کشیده شد. این نفتکش که 340 متر طول و 50 متر عرض دارد و ارتفاع آن تا عرشه به 25 متر مى‏رسد، در سال 67 براثر اصابت 12 موشک و بمب، از وسط به دو نیم شد، و در حوالى خارک بتدریج تا 14 متر در گل دریا فرو رفت. یک گروه ایرانى على‏رغم اعلام شرکتهاى اروپایى مبنى بر غیرقابل نجات بودن کشتى، مسؤولیت بیرون کشیدن و نجات نفتکش مغروق را برعهده گرفت. نفتکش سنندج با 36 هزار و 600 تن وزن خالص، ظرفیت بارگیرى 296 هزار تن نفت را داشته است. در اینجا نیاز به تکرار این واقعیت است که برخلاف تصور رایج، وقتى‏که صحبت از «گزارش خبرى» به جاى خبر مى‏شود نباید در وهله اوّل حجم زیاد مطلب در ذهن متبادر شود زیرا بسیارى از اوقات مى‏توان گزارش خبرى نسبتاً جامعى را حتى در سه یا چهار بند، کمتر یا بیشتر ارائه کرد. در اینجا ذکر این نکته ضرورى است که در گذشته‏هاى نه‏چندان دور، عمده گزارشهاى مطبوعات را گزارشهاى خبرى به‏ویژه گزارشهاى مربوط به حادثه و رویداد تشکیل مى‏داد. تصادف دو اتوبوس یا سقوط یک اتوبوس به دره، سقوط بهمن، وقوع یک زلزله خفیف، ریزش کوه، سیل و توفان و... موضوعاتى بودند که مى‏توانستند روزها خمیرمایه گزارشهاى خبرى را تشکیل دهند و گروههاى مختلف گزارشگر و عکاس را به محل حادثه گسیل دارند. امّا با گذشت زمان، ضمن آنکه گزارشهاى خبرى، اهمیت و جایگاه خود را حفظ کردند، دو تحول عمده رخ نمود. نخست آنکه نوع حوادثى که اقتضاى تهیه گزارش خبرى را داشته باشد، تغییر کرد. یعنى با توجه به عادى شدن و تکرار بسیارى از حوادث، امروز غالباً به ذکر خبر کوتاهى از آنها اکتفا مى‏شود. مثلاً تصادف اتومبیل در جاده‏ها و شهرها آنقدر تکرار مى‏شود که به‏صورت اتفاق روزمره درآمده است و در نتیجه تمایل چندانى به تهیه گزارشهاى خبرى درباره این حوادث مشاهده نمى‏شود. حتى زلزله‏هاى خفیف یا سیل و حوادثى از این قبیل اگر با تعداد محدودى تلفات و خساراتى نه‏چندان سنگین همراه باشند، اغلب با آنها در حد خبر صرف آنهم در یک یا دو شماره روزنامه برخورد مى‏شود. تحول بعدى مربوط به توجهى است که مطبوعات ما از حدود دو دهه پیش و به‏ویژه پس از پیروزى انقلاب اسلامى به گزارشهاى اجتماعى با موضوعات مردمى و موردنیاز جامعه نشان دادند. این نوع گزارش به‏تدریج و بخصوص در سالهاى اخیر جاى مهم و ویژه خود را در مطبوعات باز کرده است، امّا به دلیل فقر نیروهاى تخصصى لازم براى تهیه گزارشهاى پرمحتوا، هنرمندانه، جذاب و محققانه و نیز عدم وقوف برخى از دست‏اندرکاران مطبوعات به اهمیت این قبیل گزارشها در گره‏گشایى مسائل اجتماعى، این عرصه همچنان با کاستیهاى جدى روبه‏روست. گزارش تحقیقى (اجتماعى) گزارش تحقیقى که در این مقاله اصطلاحاً آن را گزارش اجتماعى هم مى‏نامیم از مؤثرترین و کارآمدترین انواع گزارش و در عین‏حال از دشوارترین و هنرمندانه‏ترین آنهاست. چه، در این نوع گزارش باید ترکیبى از هوش و استعداد، آگاهى و اطلاعات، یافته‏هاى تحقیقى، واقعیتهاى گاه تلخ و نیشدار، بیان هنرمندانه و جذاب، ذهن نقاد و روشن‏بین همراه با توصیف و فضاسازى، تشریح و تجسم، نثر زیبا، ساده، جذاب و روان، وحدت و انسجام میان موضوعات فرعى مطرح در گزارش، قدرت تجزیه و تحلیل و جمع‏بندى و تلفیق، استفاده به‏جا و مناسب از کلیه عناصر دخیل در گزارش عارى از تعصبها و حب‏وبغضهاى بیجا به‏کار گرفته شود تا بتواند یک معضل، مسأله یا واقعیت اجتماعى را جراحى کند، انگشت انتقاد دلسوزانه و خیرخواهانه بر آن بگذارد، درد را بشناسد و بشناساند، اذهان را نسبت به آن حساس و فعال کند و راه درمان و چاره را نشان دهد، که اگر چنین شد هم مطبوعات چهره مردمى‏ترى به خود مى‏گیرند، هم اعتماد و در نهایت آرامش و اطمینان مردم جلب مى‏شود و هم کارگزاران از واقعیات پیرامون خود اطلاع مى‏یابند، اولویتها و نیازها را مى‏شناسند و در صورتى که توانایى و حُسن‏نیت داشته باشند به چاره‏جویى برمى‏خیزند، و در غیر این صورت عرصه را بر خود تنگ مى‏بینند و در نتیجه پیوسته نوعى سازوکار و خوداصلاحى را در جامعه پیشه خود قرار مى‏دهند. خاستگاه گزارشهاى اجتماعى، جامعه و مسائل مردم است. ابتکار عمل براى انتخاب موضوع و تعیین اولویتها با توجه به شناخت و اِشرافى که مطبوعات و روزنامه‏نگاران باتجربه به مسائل اجتماعى و نیازهاى عمومى دارند، در دست آنان است و نیازى به بهانه خبرى یا وقوع حتمى رویدادى براى طرح ندارد، گرچه در بسیارى مواقع یافتن زمینه یا بهانه خبرى مى‏تواند گزارش را روزآمدتر و تازه‏تر کند امّا مسائل عمده اجتماعى در هر برهه‏اى از زمان اولویتهاى خود را به رخ مى‏کشند و اگر روزنامه‏نگار حضور واقعى در بطن و متن جامعه خود داشته باشد به خوبى مى‏تواند این اولویتها را شناسایى کند و در قالب گزارشهاى اجتماعى به آنها بپردازد. گزارشهاى اجتماعى از وجهه تحقیقى بسیار عمیق‏ترى نسبت به گزارشهاى خبرى و سایر انواع گزارشها برخوردارند، آمار و ارقام پرورده‏شده و قابل نتیجه‏گیرى، اطلاعات حاصل از تحقیقات وسیع و پیچیده گزارشگر، بیان و افشاى حقایقى تازه که دسترسى به آنها نیاز به تلاش و تکاپوى بسیار دارد، عینیت و بى‏طرفى، عدم اعمال گرایشها و سلیقه‏هاى شخصى و برخوردار بودن نسبى از ویژگیهاى کار تحقیقاتى از اجزاى لاینفک چنین گزارشهایى هستند. در گزارشهاى تحقیقى (اجتماعى)، صحت امر تحقیق، پیگیرى و سماجت گزارشگر، و وجود روحیه کنجکاوى و علاقه به تحقیق و خستگى‏ناپذیرى او در استنتاج آمارى و توانایى تفسیر و تحلیل آمارهاى جمع‏آورى‏شده و ارائه آنها به‏صورت کاربردى و ملموس (براى خواننده) اهمیت بسیارى دارد. بنابراین قدرت فهم و درک آمارى و استفاده هنرمندانه و معقول از آمار و ارقام در این گزارشها از ضرورتهاى انکارناپذیر است. نتایج تحقیق در این گزارشها باید تا حد امکان دقیق، عینى و قابل اطمینان باشد به‏طورى که مخاطب بتواند تا آنجا به واقعیتهاى ارائه‏شده در گزارش اعتماد کند که آنها را ضمیمه تجربه‏ها و یافته‏هاى پیشین خود نماید. یعنى که نتایج تحقیق را آنچنان تلقى کند که انگار خود دست به بررسى، مشاهده و تجربه زده و آن نتایج را کسب کرده است. گرچه این گزارشها به تمامى از اصول تحقیقات علمى تبعیت نمى‏کنند امّا باید کاملاً عینى، واقع‏بینانه و محققانه تهیه شوند و به همین دلیل بسیارى از اوقات، وقت و زمان زیاد صرف تهیه آنها مى‏شود، امّا یکى از اصلى‏ترین نیازهاى اجتماعى در مطبوعات جهان سوّم و از جمله کشور ماست. بررسى و تحقیق درباره فسادها و سوءاستفاده‏هاى مالى در نظام دیوانسالارى، طرح مسائل و مشکلات اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى و ارائه راه‏حل براى آنها از جمله موارد کاربرد این گزارشها است. فرض کنیم که مسأله رشوه‏خوارى در جامعه و در سطوح مختلف ادارى، بیداد مى‏کند، مردم براى انجام کوچکترین کار روزمره‏شان ناگزیر از پرداخت رشوه هستند، و بدون آن کارشان معطل و متوقف مى‏ماند، دلشان پر از درد است و نمى‏دانند این درد را به کجا ببرند، البته سازمانهایى هستند که مسؤول رسیدگى به این‏گونه تخلفاتند امّا این سازمانها هم از یک طرف ممکن است، خود اسیر قیدوبندهاى مختلف باشند و از سوى دیگر تا احساس نکنند که چشمها و ذهنهایى نگران و مراقب عملکردشانند و حساسیتهاى اجتماعى نسبت به کارشان بالا گرفته است، شاید چندان احساس وظیفه و مسؤولیت نکنند. این مسأله وقتى در قالب چند شماره گزارش تحقیقى عنوان مى‏شود، هم فضاى اخلاقى و حقوقى رشوه‏خوارى را ناامن مى‏سازد و هم دستگاههاى مسؤول را به فکر چاره‏جویى مى‏اندازد و هم واقعیتهاى تلخى که تا دیروز در پیله غفلت و سکوت پیچیده شده بودند، عریان مى‏کند و هم شهامت و جرأت طرح بسیارى از ناگفته‏ها توسط افراد عادى به‏وجود مى‏آید، و خلاصه یک تحرک و هوشیارى ارزشمند اجتماعى را سبب مى‏شود که مى‏تواند منجر به بهبود اوضاع و حل نسبى مشکل شود. مثال دیگر، مسأله کنترل جمعیت است. تا زمانى که نخستین گزارش تحقیقى اجتماعى در یکى از روزنامه‏هاى عصر تهران درباره ضرورت و اهمیت کنترل جمعیت و مخاطرات بى‏توجهى نسبت به این امر به چاپ نرسیده بود حتى بسیارى از دستگاههاى مسؤول به خود اجازه طرح این مسأله و برنامه‏ریزى لازم در این زمینه را نمى‏دادند و از عکس‏العملهاى احتمالى مطرح شدن آن بیم داشتند، امّا زمانى که براى نخستین بار این موضوع در قالب یک سلسله گزارش تحقیقى با استفاده از نظریات برخى از فقها و علماى بلندپایه حوزه علمیه که از طریق گفت‏وگو با آنها به‏دست آمده بود و نیز تحقیقات دامنه‏دار دیگرى که در این زمینه صورت گرفت همراه با ارائه دیدگاههاى صاحبنظران دانشگاهى و بررسیهاى آمارى و تجربى، گفت‏وگو با مردم و جمع‏آورى اطلاعاتى چند در این زمینه، مطرح شد، زمینه لازم براى آماده‏سازى برنامه‏هاى ملّى و اقدامات اساسى براى پیگیرى آن فراهم آمد و امروز شاهد به بار نشستن این برنامه و کاهش آمار رشد جمعیت و در نتیجه حرکت به سوى ایجاد تعادل در سیاستگذاریهاى اقتصادى و اجتماعى هستیم. یک نمونه دیگر شناسایى و افشاى عملکرد شرکتهاى مخرب مضاربه‏اى بود که چون موریانه به جان اقتصاد کشور افتاده بودند و در حال مختل ساختن نظام کار و تولید و اشتغال و تخریب پایه‏هاى اقتصادى بودند و فرهنگ دلالى و احتکار و خریدوفروشهاى تورم‏زا و انحصارى را دامن مى‏زدند. این افشاگرى براى نخستین بار در قالب گزارشهاى تحقیقى صورت گرفت و با گزارشهاى تحقیقى و خبرى بعد که تا فروپاشى این شبکه مافیایى ادامه یافت به نتیجه رسید. نمونه‏هایى از این دست فراوانند و مى‏توان دهها و بلکه صدها صفحه را به یادآورى آنها اختصاص داد امّا براى پرهیز از اطاله کلام به ذکر همین چند مورد بسنده مى‏شود. گزارش از محل (مونوگرافى) این قبیل گزارشها معمولاً با هدف معرفى یک محل یا منطقه، ویژگیهاى اقلیمى و جغرافیایى، فرهنگ و سنن و آداب و رسوم آن، نحوه زندگى مردم و نکات برجسته‏اى درباره منطقه، گذشته و تاریخچه، وضعیت فعلى و ارتباط و پیوند آنها با هم تهیه مى‏شود. گاه نیز ترسیم فضاى جایى مثل موزه، بناى تاریخى، زیارتگاه، نمایشگاه یا... موردنظر است که از این طریق خواننده بدون آنکه محل مزبور را دیده باشد مى‏تواند آن را در ذهن مجسم کند و همراه گزارشگر و پابه‏پاى او در مشاهدات و تجربیاتش شریک شود و سفرى ذهنى امّا ملموس به محل موردنظر داشته باشد. در مورد این نوع گزارشها چند نکته مهم قابل ذکر است: 1. توصیف و فضاسازى و تصویرپردازى براى امکان تجسم بخشیدن به محل موردنظر در ذهن مخاطب، جاى ویژه‏اى دارد و مستلزم هنرمندیهاى خاص است؛ 2. گزارش از محل نباید به توصیف صرف عناصر فیزیکى، مادى و غیرذیروح محدود شود بلکه شناختن و شناساندن هر محل و منطقه همراه با عناصر ذیروحش معنا و مفهوم پیدا مى‏کند. این عناصر مشتمل بر مردمى هستند که در آنجا کار یا زندگى مى‏کنند، رفتار و روحیات، اقتصاد و فرهنگ آنان و ارتباطشان با هویت منطقه یا محل مورد گزارش، تاریخ گذشته و حال و چشم‏انداز آینده آن، ارتباط دادن عناصرى همچون ابنیه، آثار بر جاى مانده از روزگاران گذشته، تأسیسات و مراکز مختلف با واقعیت زندگى و روح جارى در آن، چه در گذشته و چه در زمان حال از عناصرى هستند که در این نوع گزارش به آنها پرداخته مى‏شود. بنابراین گزارش از محل فقط به توصیف ساختمان، ظاهر تأسیسات، کوه و دشت و بیابان و... محدود نمى‏شود؛ 3. ذکر تاریخچه حتى‏الامکان نباید در شروع گزارش قرار گیرد زیرا گزارش را به‏صورت مطلبى کهنه و تاریخى و مرده جلوه مى‏دهد. بلکه باید در ارتباط و انسجام با بافت کلى گزارش و در جایى که روند موضوع و سبک مطلب اقتضا مى‏کند مطرح شود. البته در گزارشهایى که به سبک تاریخى (ترتیبى) نوشته مى‏شوند، گاهى اوقات شروع از گذشته تاریخى یک محل اجتناب‏ناپذیر مى‏نماید امّا اگر این کار گزارش را کهنه و بى‏روح جلوه‏گر سازد بهتر است که گ